بسمه تعالی

پس از روی کار آمدن دولت کریمه احمدی نژاد ، شاهد برخوردهای قهری دولت با جنبش دانشجویی و فشارهای مضاعف بر انجمن های اسلامی سراسر کشور  بوده ایم. تخریب دفاتر انجمن اسلامی دانشگاه های پلی تکنیک ، لرستان  و شهید رجایی ، انحلال انجمن اسلامی دانشگاه های همدان و علوم پزشکی ، پلی تکنیک ، صنعتی اصفهان ، بیرجند ، ارومیه ، لرستان ، اصفهان و علوم پزشکی و سبزوار و همچنین غیر قانونی اعلام نمودن انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی و معلق نمودن فعالیت انجمن اسلامی دانشگاه های علوم پزشکی شهرکرد ، رازی ، سیستان ، مازندران و شهید رجایی ، ممانعت از ادامه تحصیل دانشجویان سه ستاره ؛ گرفتن تعهد از دانشجویان دو ستاره و تک ستاره مبنی بر عدم فعالیت صنفی و سیاسی در دوره کارشناسی ارشد ، ممنوع الورود کردن برخی فعالین انجمن های اسلامی به دانشگاه ها ، برخورد فله ای کمیته های امنیتی-انضباطی دانشگاه ها با این دست فعالین دانشجویی ، گواهی بر این مدعاست .

در چنین شرایطی بود که دفتر تحکیم وحدت فراخوان خویش را مبنی بر برگزاری نشست سالانه و در پی آن انتخاب شورای مرکزی جدید این اتحادیه اعلام نمود . پنج دانشگاه عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت درخواست خویش را به هیات نظارت دانشگاه خود ، مبنی بر برگزاری نشست  درون دانشگاه شان تسلیم نمودند . اما وزارت علوم ، دانشجویان را از حق مسلم خویش برای برگزاری نشست محروم نمود . پس از آن بود که شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در اقدامی قابل دفاع و هوشمندانه ، از دانشگاه های کشور درخواست نمود تا نشست سالیانه را در ساختمان ادوار تحکیم وحدت برگزار کنند . سی و یک دانشگاه کشور این دعوت را پذیرفتند و با چهل و چهار حق رای از مجموع پنجاه و سه حق رای به این نشست رسمیت دادند. فضای پرنشاط نشست و حضور پررنگ انجمن اسلامی شهرستان ها ، حضور هفده کاندیدای شورای مرکزی ، خروج انجمن اسلامی دانشگاه شاهرود از طیف شیراز و پیوستن به شورای عمومی  و انتخاب شدن هفت عضو جدید شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که هر کدام نمایندگی طیف های مختلف فکری در دانشگاه های خویش می باشند و در نهایت حضور خانم بهاره هدایت ، دبیر کمیسیون زنان اتحادیه انجمن های اسلامی ، که پس از یازده سال به انتقادهای عدم حضور عضو خانم در شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت پایان داد ، همه و همه حکایت از فضای دموکراتیک و سالم نشست سالانه اتحادیه انجمن های اسلامی ( دفتر تحکیم وحدت ) دارد . لذا انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان  برآن شد تا حمایت بیش از پیش خود را از این اتحادیه و اعضای جدید بر حق آن اعلام کند و به تنگ نظران وابسته هشدار دهد در صورت نپذیرفتن خواست سی و یک دانشگاه کشور راهی جز زوال را طی نمی کنند و در آینده ای نه چندان دور در حضیضی گرفتار می آیند که گذشتگانشان  در آن روزگار سپری می کنند.